Revoltohet kryebashkiaku socialist i Libohovës: Të ngrihemi dhe të mos lejojmë shkrirjen e Bashkisë sonë

Kryetari i Bashkisë Libohovë, Leonard Hide, kundërshton planin e Qeverisë për mbylljen e kësaj bashkie.

“Identiteti nuk shkrihet me vendime.

Ka kauza që nuk kanë nevojë për ushtarë të rastit. Kanë nevojë për besnikëri.

Besnikëria nuk është të jesh i pranishëm vetëm kur është e lehtë. Është të qëndrosh, edhe kur rruga bëhet e vështirë. Është të mbrosh atë që ka vlerë, pa pyetur nëse do të duartrokitesh apo do të gjykohesh.

Historia nuk është ndërtuar nga ata që zgjodhën heshtjen, por nga ata që patën guximin të mbronin atë që besonin se ishte e drejtë.

Një vend nuk jeton vetëm nga rrugët, godinat apo kufijtë administrativë. Ai jeton nga kujtesa, kultura, traditat, njerëzit dhe identiteti i tij. Kur cënohet identiteti i një treve, nuk vihet në diskutim vetëm administrimi i saj, vihet në provë historia dhe e ardhmja e saj.

Ka vende që kanë kaluar luftëra, varfëri e shpërngulje, por kanë mbijetuar sepse nuk kanë humbur shpirtin. Ky shpirt nuk mund të matet me statistika dhe as të fshihet me një vendim administrativ.

Libohova nuk është thjesht një bashki. Është një pjesë e historisë së Shqipërisë, një identitet i ndërtuar ndër breza dhe një trashëgimi që nuk i përket vetëm banorëve të saj, por gjithë kombit.

Prandaj, çështja nuk është nëse një bashki ekziston në një hartë administrative. Çështja është nëse kemi vullnetin të mbrojmë atë që na ka formuar si komunitet dhe si komb.

Pikërisht për këtë, sot më shumë se kurrë, Libohova ka nevojë për të gjithë bijtë dhe bijat e saj.

Ka nevojë që secili të bëjë pjesën e vet, pa dallime politike, pa interesa të ngushta dhe pa heshtje. Sepse kjo nuk është një betejë për një institucion. Është një betejë për identitetin, historinë dhe të ardhmen e një treve.

Në breza me radhë, Libohova është kujdesur për ne, na ka dhënë emër, histori, kulturë, rrënjë dhe krenari.

Sot është radha jonë të kujdesemi për të. Sepse një vend nuk humbet kur pakësohen banorët e tij. Humbet kur bijtë e tij pushojnë së besuari dhe së mbrojturi.

Libohova duhet të vazhdojë të ekzistojë. Jo si privilegj, por si e drejtë. Jo nga nostalgjia për të kaluarën, por si përgjegjësi ndaj së ardhmes. Sepse identiteti nuk shkrihet me vendime. Ai mbrohet me ndërgjegje, me unitet dhe me dashuri për vendin”, shkruan ai.