Kritikët janë të bindur: “Odiseja” është një nga filmat më të jashtëzakonshëm
ODYSSEY STILLS THE ODYSSEY, Matt Damon, 2026. ph: Melinda Sue Gordon / © Universal Pictures / Courtesy Everett Collection
Pas suksesit të “Oppenheimer“, Christopher Nolan rikthehet me një nga projektet më ambicioze të karrierës së tij: një film i bazuar te poema epike e Homerit, Odiseja. Filmi sjell në qendër historinë e Odiseut, të interpretuar nga Matt Damon, i cili përpiqet të kthehet në Itakë pas Luftës së Trojës, ku e presin bashkëshortja Penelopa (Anne Hathaway) dhe djali i tyre Telemaku (Tom Holland).
Ndryshe nga shumë prej filmave të mëparshëm të Nolan, ku personazhet kryesore motivoheshin nga humbja e grave të tyre, kësaj here Penelopa është gjallë dhe bëhet arsyeja kryesore që Odisea të mos heqë dorë nga udhëtimi i tij i gjatë drejt shtëpisë.
Filmi ndjek një strukturë jo lineare, një element karakteristik i regjisorit. Historia zhvillohet përmes rikthimeve në kohë, ndërsa Odiseu, i bllokuar në ishullin e nimfës Kalipso (Charlize Theron), përpiqet të rikthejë kujtesën dhe të rrëfejë aventurat e tij. Në Itakë, ndërkohë, dhjetëra pretendentë kërkojnë dorën e Penelopës, të bindur se mbreti nuk do të kthehet më. Mes tyre spikat personazhi i luajtur nga Robert Pattinson.
Edhe pse “Odiseja” është një histori e mbushur me perëndi, përbindësha dhe magji, Nolan zgjedh një qasje më realiste. Perëndesha Athinaja, e interpretuar nga Zendaya, shfaqet herë pas here për të udhëzuar Odiseun, ndërsa elementët fantastikë trajtohen me përmbajtje dhe realizëm. Edhe momentet ikonike, si transformimi i ushtarëve nga magjistarja Circe (Samantha Morton) apo përballja me Ciklopin, marrin një atmosferë më të errët dhe intensive.
Vizualisht, filmi është ndër më spektakolarët e karrierës së regjisorit. I xhiruar tërësisht me kamera 70 mm IMAX, ai ofron pamje madhështore të udhëtimeve në det, betejave dhe rënies së Trojës. Muzika e Ludwig Göransson e shoqëron filmin me një ritëm dramatik, ndërsa skenat e Kalit të Trojës konsiderohen ndër momentet më të forta të gjithë produksionit.
Interpretimi i Matt Damon është vlerësuar si një nga më të mirët e karrierës së tij. Ai portretizon një Odise të lodhur, të rënduar nga pendesa dhe kujtimet e luftës, ndërsa Anne Hathaway dhe Tom Holland sjellin bindshëm historinë e një familjeje që ka kaluar dekada e ndarë.
Në kast bëjnë pjesë edhe Lupita Nyong’o në rolin e Helenës së Trojës dhe si motra e saj binjake, Klitemnestra, si dhe Himesh Patel, Elliot Page dhe John Leguizamo, të cilët i japin filmit dimensione të reja emocionale.
Edhe pse disa skena duken më të shkurtra ose më pak të zhvilluara, kritika vlerëson se “Odiseja” mbetet një nga filmat më ambiciozë të Christopher Nolan.
Për shumë kritikë, ai nuk është thjesht një film i bazuar në poemën epike të Homerit, por edhe projekti që përmbledh më qartë temat që regjisori ka eksploruar gjatë gjithë karrierës së tij: luftën, pendesën, kohën dhe kërkimin e vazhdueshëm për t’u kthyer në shtëpi.