Funerali viral që bëri njerëzit të qeshin (për një arsye të dhimbshme)
Nekrologjitë në gazeta zakonisht ndjekin një formulë të njohur: disa fjalë për jetën e personit, familjen dhe arritjet e tij. Por nekrologjia e Michael De Simone ishte gjithçka tjetër veçse standarde.
Kur 51-vjeçari ndërroi jetë, vëllai i tij, Daniel De Simone, vendosi të shkruante një tekst sikur të ishte vetë Michael ai që po tregonte historinë e jetës së tij. Rezultati ishte një nekrologji plot humor, ironi dhe sinqeritet, e cila bëri që një burrë i panjohur për shumicën e lexuesve të fitojë mijëra admirues pas vdekjes.
Michael, bashkëshort, baba dhe gjysh, vdiq nga komplikimet e një goditjeje në tru, pasi kaloi disa ditë në kujdes intensiv. Nekrologjia nis me një fjali që tërheq menjëherë vëmendjen:
“Michael De Simone është në pozicionin e pafat që t’ju njoftojë se nuk është më gjallë. Ai nuk planifikonte të vdiste. Ai mendonte se do të rronte e do të bënte shumë më tepër. Fatkeqësisht, kishte njëfarë mospajtimi midis trupit dhe mendjes së tij, me argumentet e trupit që në fund fituan.”
Duke ruajtur të njëjtin humor edhe në momentet më të rënda, teksti vijon:
“Ai e la botën ashtu siç erdhi në të: duke ngrënë pica.”
Më pas, vëllai i tij shkruan se Michael ishte 51 vjeç, “një moshë e re për një njeri, por mjaft e vjetër për një qen”, ndaj mund të largohej nga kjo botë duke ditur se kishte jetuar më gjatë se shumë qen.
Michael kishte udhëtuar nëpër botë, si për punë, ashtu edhe për kënaqësi, duke vizituar çdo kontinent përveç Antarktidës, “e cila nuk llogaritet sepse është e ngrirë”.
Por pas humorit fshihej një histori e thellë dashurie. Në nekrologji përmendet bashkëshortja e tij, Daisy De Simone, e dashura e shkollës së mesme me të cilën ishte martuar prej 33 vitesh. Ai la pas edhe dy vajza dhe tre nipër e mbesa, për të cilët shkruhet:
“Çdo minutë e kaluar me to është një kujtesë për madhështinë dhe mrekullinë e universit dhe gëzimin e paimagjinueshëm që u ofrohet atyre që i hapin zemrat e tyre për të dashur.”
Në fund, Michael nuk kërkon lule. Mesazhi i tij është shumë më i thjeshtë:
“Në vend të luleve, të kërkon ta japësh dashurinë tënde lirisht, veçanërisht atyre që i do thellësisht, sepse nuk e di kurrë se kur mund të të duhet të largohesh me nxitim.”
Nekrologjia u përhap me shpejtësi në rrjetet sociale dhe mori reagime të shumta nga njerëz që nuk e kishin njohur kurrë Michael-in.
“Nuk e njihja, por do të doja që vdekja ime të shpallej në këtë formë”, shkroi një komentues, ndërsa një tjetër e cilësoi “ndoshta gjënë më të mirë që kam lexuar ndonjëherë”.
Disa lexues madje e krahasuan stilin e shkrimit me autorët e njohur Douglas Adams dhe Terry Pratchett.
Në një farë mënyre, Michael De Simone arriti të bënte diçka të rrallë: edhe pse nekrologjia duhej të fliste për vdekjen e tij, ajo u kthye në një histori për mënyrën se si ai kishte zgjedhur të jetonte, me humor, dashuri, udhëtime, familje dhe, sigurisht, një copëz pice.