Zvërneci ka hyrë në fazën më të rrezikshme për Ramën!

Nga Klementin Mile

Zvërneci ka hyrë në fazën më të rrezikshme për Ramën!

Jo sepse protesta u rrit.

Por sepse beteja nuk është më për tokën.

Është për legjitimitetin.

Në ditën e gjashtë të protestës, Rama bëri një lëvizje strategjike shumë të rëndësishme: shkoi vetë në Zvërnec.

Shumë e lexuan si dialog.

Por në fakt ishte operacion kontrolli.

Ai nuk shkoi për të negociuar.

Shkoi për të ndalur kalimin e protestës nga faza emocionale në fazën politike.

Sepse protesta ka kaluar deri tani tri faza:

incidentin,

mobilizimin

dhe narrativën.

Faza tjetër është më e rrezikshmja:

axhenda kombëtare.

Dhe Rama po përpiqet ta bllokojë para se të arrijë aty.

Prandaj manovra e tij është:

flet me banorët, por jo me protestën.

Pranon shqetësime, por jo kushte.

Pranon dialog, por jo negocim.

Pra, përthith emocionin, pa lëshuar kontrollin.

Kur Rama tha:

“Jo 5 mijë, por 500 mijë veta të dalin në shesh nuk mjaftojnë”,

ai nuk i foli protestuesve.

I foli

administratës,

biznesit,

PS-së,

investitorëve

dhe gjithë sistemit që mbahet me idenë se pushteti nuk tërhiqet nga rruga.

Sepse Rama di diçka që protestuesit akoma nuk e kanë kuptuar plotësisht:

Po u krijua perceptimi se protesta mund ta ndalë këtë projekt,

atëherë krijohet precedenti që protesta mund të ndalë gjithçka.

Dhe aty fillon efekti domino.

Por edhe problemi strategjik i Ramës.

Sa më shumë rritet protesta,

aq më shumë ai zmadhon narrativën:

“Irani”,

“manipulimi nga inteligjenca artificiale”,

“nazizëm”,

“luftë hibride”,

“Shqipëria e shqiptarëve”.

Kjo funksionon për bazën militante socialiste.

Por jo domosdo për publikun gri.

Sepse publiku mund të besojë që ka manipulime.

Por e ka të vështirë të besojë që mijëra njerëz dolën në rrugë vetëm si instrument i ndonjë komploti global.

Dhe këtu protesta ka ende hapësirë strategjike.

Sepse frika reale e njerëzve nuk është vetëm resorti.

Frika është që pushteti mund të bëjë gjithçka,

dhe askush nuk e ndal.

Në momentin që protesta arrin ta kthejë këtë ndjesi në ndjesi kolektive kombëtare,

beteja ndryshon krejtësisht:

Nga “pro apo kundër një investimi” te “a ka apo jo kufi pushteti?”

Dhe historikisht, protestat bëhen të rrezikshme për sistemin, vetëm kur zhvendosen nga toka…

te morali.