Investigimi: Si u lidh mafia shqiptare me kartelet ekuadoriane të kokαinës

Në orët e para të 12 marsit 2026, “Operacioni Bremen” i dha një tjetër goditje strukturave të mafias shqiptare në Ekuador. Operacioni rezultoi në arrestimin e 26 personave të lidhur me kartelin “Los Lagartos” me grupin kriminal transnacional me origjinë nga Ballkani.
Sipas autoriteteve ekuadoriane, ky operacion, i cili shkatërroi një rrjet që kamuflonte drogën në banane dhe koncentrat ari për t’i dërguar ato në Evropë dhe Kanada, ishte i ndarë nga “Operacioni Costa”, i kryer një javë më parë.

Në këtë operacion të fundit, u kapën 16 ekuadorianë të dyshuar për trafik të kokainës dhe të lidhur me kartelin “Los Lobos”. Hetuesit zbuluan një rrjet kompleks biznesi që implikonte madje edhe një ish-anëtar të asamblesë së të krishterëve socialë.

Të dy operacionet shënojnë zhvillimin më të fundit të një strategjie të qeverisë së Ekuadorit kundër mafias shqiptare. Gjatë 2 viteve të fundit, hetimet dhe lëvizjet e forcave të policisë lokale dhe ndërkombëtare kanë ekspozuar operacionet masive dhe klandestine të mafias ballkanike në vend.

Mafia ballkanike krijon aleanca me trafikantët e drogës ekuadoriane dhe kontribuon në “epideminë e dhunës” në vend.

Të paktën 17 vjet operacione shqiptare në Ekuador

Historia e kësaj strukture kriminale në territorin ekuadorian filloi të merrte formë rreth vitit 2009, kur mbërritën emisarë të ndryshëm evropianë të tërhequr nga mungesa e kontrollit shtetëror në kufij dhe një ekonomi e dollarizuar, ideale për bizneset e tyre të paligjshme.

Sipas hetimeve, metoda e tyre fillestare e funksionimit bazohej në infiltrimin në ekonominë lokale nën maskën e biznesmenëve të suksesshëm dhe sjelljen me vete të shumave të mëdha parash për të blerë kokainë me çmime të ulëta direkt nga Kolumbia dhe Peruja.

Larg nga kërkimi i kontrollit të dhunshëm territorial, ata zbatuan pragmatizmin e diktuar nga rrënjët e tyre në “Kanun”, një kod fisnor i lashtë shqiptar, dhe vendosën një politikë moskonfrontimi. Për më tepër, siguria dhe logjistika e trafikut të drogës iu besuan grupeve kriminale lokale.

Për të konsoliduar dominimin dhe besnikërinë e saj, mafia shqiptare krijoi lidhje të ngushta, madje duke shkuar aq larg sa të sponsorizonte fëmijët e udhëheqësve të armatosur dhe duke vepruar krah për krah me organizatat më të rrezikshme në Ekuador, konkretisht me “Los Choneros”, “Los Lobos”, “Los Tiguerones”, “Mafia-18” dhe “Los Lagartos”.

Me këtë skemë, mafia ballkanike prezantoi dhe rriti rolin e ndërmjetësve, operatorëve logjistikë dhe financiarë përgjegjës për lidhjen e blerësve transnacionalë me grupet lokale dhe kështu korruptimin e zyrtarëve publikë, doganierëve, policisë dhe personelit ushtarak në porte për të siguruar kalimin e drogës.

Rrugët transatlantike të eksportit

Për të trafikuar substanca të paligjshme, rrjeti kriminal shqiptar koordinon transportin tokësor të drogës nga zonat e magazinimit për t’i infiltruar ato në terminalet kryesore të portit. Ai operon gjerësisht nga Guayaquil, Posorja dhe Puerto Bolívar në provincën El Oro.

Pasi mbërrinin në det, anijet nisën lundrimin e ngarkuara drejt destinacioneve të ndryshme, duke përfshirë portet e Antverpit në Belgjikë; Roterdamit në Holandë; Algecirasit, Valencias dhe Vigos në Spanjë, si dhe terminalet në Gjermani, Rusi, Itali, Rumani, Shqipëri, Kanada, Zelandën e Re, Turqi dhe Libi.

Metodat e përdorura për të kontaminuar kontejnerët zbulojnë një operacion logjistik shumë të sofistikuar. Një teknikë veçanërisht e rëndësishme është “grepi i verbër”, ku droga futet kontrabandë në kontejnerë, në valixhe ose pako të vendosura menjëherë pas dyerve, për t’u hequr shpejt në portin e destinacionit nga punonjës të korruptuar të dokut.

Një teknikë tjetër është e ashtuquajtura “strukturë” ose fund i dyfishtë, në të cilën ndërtohen mure, tavane ose dysheme të rreme sipas masës, dhe pakot e paligjshme fshihen madje edhe në panelet e brendshme të ftohjes së vetë kontejnerëve.

Së fundmi, ata përdorin teknikën e “mashtrimit” ose kontaminimit në det të hapur, ku motoskafet hipin në anijet tregtare pasi ato janë larguar nga porti ose janë në karantinë. Droga ngarkohet në anije me bashkëpunimin e anëtarëve të korruptuar të ekuipazhit, të cilëve rrjeti u paguan miliona dollarë për shërbimet e tyre.

Në të gjitha këto raste, kokaina udhëton e kamufluar brenda dërgesave të ligjshme të eksportit, e fshehur me zgjuarsi midis kutive me banane, kanaçeve me ton të paketuar, thasëve me plehra organikë dhe madje edhe dërgesave me koncentrat ari.

Pastrimi i parave dhe kompanitë fiktive

Hetimet kanë zbuluar se, për të justifikuar origjinën e pasurive të tyre të mëdha që rrjedhin nga trafiku i drogës, bosët e Ballkanit përdorin praktika të pastrimit të parave që përfshijnë simulimin e transaksioneve ndërkombëtare të biznesit me vlerë shumë milionë dollarë, blerjen e aseteve kriptovalutore dhe regjistrimin te noterët të kontratave fiktive me prodhuesit vendas të bananeve që nuk janë regjistruar kurrë zyrtarisht.

Me kapitalin e pastruar në sistemin financiar, këto rrjete blejnë pasuri të patundshme luksoze, jahte, qendra tregtare dhe sportive në Evropë, dhe investojnë në mënyrë agresive në automjete të cilësisë së lartë të paguara tërësisht me para në dorë, të tilla si Porsche Cayenne të blinduara, kamionë Jeep Gladiator, makina sportive Chevrolet Corvette dhe BMW.

E gjithë kjo strukturë financiare bazohet në krijimin dhe blerjen strategjike të një perandorie të gjerë kompanish fiktive të themeluara në Ekuador, të lidhura me sektorët e bananeve, mishit, pasurive të paluajtshme dhe sigurisë private.

Ndër kompanitë kryesore të përdorura për të simuluar ligjshmërinë, në llogaritë e të cilave regjistroheshin kredi për dhjetëra miliona dollarë, janë Agricomtrade, Sentilver, Damascosweet, Cresmark, Neoglobal, Carniproduccion, Holtexsa dhe Ingrenier.

Këto janë përveç entiteteve të tjera të korporatave të ekspozuara nga hetimet e fundit, si Exportadora Bananera Independiente (Exporban), Marthita Bananas Inc (Mabainc), Fruta Rica (Frutaric), Monfagro, Dorgelo, Dedapasa, Industrial Ideal, Servi Seguridad Bomara Sevig dhe Servi Seguridad Bomarabig.

Fati i emisarëve: midis kapjes dhe vrasjeve

Mbërritja në Ekuador e delegatëve nga krimi i organizuar evropian ka lënë pas një gjurmë të gjatë arrestimesh të profilit të lartë dhe krimesh vdekjeprurëse për shkak të pabesive të brendshme dhe larjes së hesapeve.

Midis të kapurve, Dritan Gjika spikat si udhëheqësi i rrjetit të shpërbërë në rastin “Pampa” dhe bashkëpunëtor i dyshuar i biznesmenit të vrarë Rubén Cherres. Gjika u gjet dhe u arrestua në maj 2025 në Abu Dhabi. Ekstradimi i tij është aktualisht duke u përpunuar.

Një tjetër emisar është Dritan Rexhepi, i njohur si cari i kokainës dhe eksperti i arratisjeve, i cili drejtoi rrjetin për vite me radhë nga burgjet e Latacungës dhe Guayaquil, u arratis nga arresti shtëpiak me truke ligjore në vitin 2021 dhe më në fund u kap në Turqi për t’u ekstraduar në Shqipëri në fillim të vitit 2025.

Drejtësia arriti edhe te shtetasi serb Jezdimir Srdan, truri pas strukturës së gjykuar në çështjen e “Euro 2024”, i dënuar për transportimin e më shumë se 10 tonëve drogë dhe që mbahet mend për kërcënimin që u bëri gjyqtarëve që e dënuan përpara se të përgatitej ekstradimi i tij në Austri.

Këtyre kriminelëve të maskuar u shtohen edhe Pánfilo C., i njohur ndryshe si “El Italiano”, një biznesmen i dyshuar që falsifikoi rrëmbimin e tij në vitin 2023 dhe u arrestua çuditërisht në Samborondón me pothuajse gjysmë milioni dollarë të falsifikuar në vitin 2025.

Gjithashtu, kolumbiani Samir Rosales, i njohur ndryshe si “El Químico”, i cili vepronte si ndërlidhës për kartelin ballkanik dhe udhëtonte për në Evropë për të nxjerrë kokainë të fshehur në pleh; shqiptari Përparim Billa, i njohur ndryshe si “Rimi”, një ish-kontrabandist cigaresh i ndjekur penalisht nga FBI në Shtetet e Bashkuara, i cili punonte në heshtje në Quito me një biznes frutash.

Megjithatë, rezultati i këtij pushtimi kriminal ka edhe anë negative pasi disa emisarë nuk arritën kurrë në gjykata, siç është shqiptari Adriatik Tresa, i cili u qëllua për vdekje në shtëpinë e tij në Guayaquil nga vrasës të maskuar si oficerë policie në vitin 2020, ose kroati Milan Milovać, i vrarë në të njëjtin qytet pasi tradhtoi urdhrat e eprorëve të tij serbë dhe malazezë.