Ana e padukshme e luftës ndaj Iranit: Si shërbimet sekrete kanë shtrirë tentakulat

Çdo luftë ka anën e saj të fshehtë. Disa episode shpalosen në pamje të hapur, të tjera mbeten të fshehta dhe që ngjallin diskutime.

Roli i Kinës, megjithëse ende një furnizues i pajisjeve, ka qenë më diskret. Sulmi ndaj bazës britanike në Akrotiri në Qipro është më interesanti. Droni, i qëlluar nga Hezbollahu libanez në emër të Teheranit, depërtoi në hangarin ku herë pas here ndodhet U-2, aeroplani më i famshëm spiun i Amerikës.

Pentagoni e ka stacionuar shpesh atë në ishull, një prani të vazhdueshme të atij avioni që nuk është tejkaluar kurrë pavarësisht dekadave të tij të shërbimit.

SHBA-të dhe Izraeli kanë kryer misione të ngjashme për të goditur aparatin e sigurisë së Republikës Islamike, duke filluar me selinë e saj të inteligjencës. Forcat ajrore kryen goditjen. Megjithatë, nuk ka një informacion të saktë mbi rolin e sabotatorëve vendas dhe forcave speciale.

Mediat izraelite kanë spekuluar se komandot u vendosën në tokën iraniane, duke kryer lëvizje të kujdesshme, së bashku me thashethemet që përhapen për të krijuar pasiguri. Inkursione të besueshme mund të ketë pasur nga grupet e pakicave iraniane, të cilët kanë avantazhin e të qenit tashmë në zonë.

Përveç mbrojtjes nga bastisjet, pretendentët po duelojnë duke përdorur agjentët e tyre përkatës. Nga Gjiri në Evropë. Londra sapo ka njoftuar arrestimin e 4 personave të dyshuar për mbledhjen e informacioneve mbi objektivat brenda komunitetit hebre.

Katari, tani në vijën e parë të frontit, ka goditur një qelizë të frymëzuar nga Irani, të akuzuar për monitorimin e bazës ajrore al-Udeid, të përdorur nga Forcat Ajrore Amerikane. Tensionet janë të larta në Bahrein, ku pushteti qendror është kundërshtuar gjithmonë nga popullsia shiite. Një mjedis ideal për të ndezur “zjarre”.

Ndërkohë, grekët kanë ndaluar një burrë gjeorgjiano-azer pranë portit të Gjirit të Soudës në Kretë, një ndalesë e rregullt për flotën e NATO-s. Ai kishte fotografi të shumta të portit. Njësia antiterrorizëm po heton. Në muajt e fundit, forcat e sigurisë greke dhe qipriote identifikuan elementë të huaj me kamera të fuqishme.

“Puna” e tyre ishte të monitoronin instalimet që ofrojnë mbështetje logjistike për aleatët, iniciativa të hartuara për të parashikuar hakmarrje të mundshme.

Në atë kohë, këto ngjarje mund të dukeshin të vogla, por sulmi në Akrotiri zbuloi se si “skautët”, të pajisur me lente të fuqishme, mund të luanin rolin e tyre pasi të fillonin luftimet. Teherani, i vetëdijshëm se emergjenca do të vinte herët a vonë, shpenzoi burime të konsiderueshme për forcat e zbulimit në tre kanale paralele: Divizioni Qods i Pasdaran, shërbimet e inteligjencës dhe “punonjësit e pavarur”, të huaj të gatshëm të bashkëpunonin në këmbim të parave dhe pa motivime ideologjike.

“Shin Bet”-i izraelit zbuloi një numër të madh të tyre, duke demonstruar si lehtësinë me të cilën Teherani mund të infiltrohet. Nga ana tjetër, edhe Garda Revolucionare zbuloi shumë nga bashkëpunëtorët e armikut. Disa u varën. Një treshe e kapur në Azerbajxhan është me sa duket më serioze. Mediat lokale raportojnë se ata po planifikonin një seri sulmesh kundër tubacioneve, sinagogave dhe diplomatëve. Këto zbulime përkojnë me një moment tensioni të shtuar me Bakun pas sulmit në tokën azerbajxhanase.

Si zakonisht, ka vend për dyshime të pafundme. Burimet arabe po spekulojnë mbi atë që po ndodh në “mbretëritë” e naftës të tronditura nga sulmet. Disa nga sulmet, akuzojnë ata, nuk janë vepër e “Khomeinitëve”, por e Mossadit, një mënyrë për të shtyrë këto qeveri drejt hakmarrjes kundër Iranit. Në zhargon, kjo quhet “flamur i rremë”, një term që përshtatet mirë me paqartësitë e Lindjes së Mesme.

Nuancat janë edhe më të dukshme midis rrokaqiejve më pak të shndritshëm të Dubait. Emiratet po shqyrtojnë ngrirjen e miliarda dollarëve në asete iraniane të mbajtura në brigjet e Gjirit, një rrugëdalje financiare për ajatollahët. Por ato gjithashtu mund të “mbysin” kompanitë në hije të lidhura me Teheranin pasi ka dhjetëra prej tyre.

Këto kompani kryejnë aktivitete si ligjore ashtu edhe të paligjshme. Janë të përfshira në trafikim dhe roli i tyre në trekëndëshat që përfshijnë armë ose naftë, si dhe në ofrimin e mbështetjes për të anashkaluar embargon ka filluar të shfaqet.

Të gjithë kanë përfituar: vendasit, kinezët, rusët, koreano-veriorët. Në fakt, për vite me radhë, amerikanët kanë hapur një “qendër” për t’u marrë me këtë “botë”. Ata i lëshojnë frenat për të parë se sa larg do të shkojë kali. Herë pas here ata vendosin sanksione, nxjerrin lajme për këtë apo atë kompani, por shfaqja vazhdon sepse shumë përfitojnë prej saj.

Për më tepër, nuk ka mungesë marrëveshjesh të çuditshme për armë. Burimet raportojnë se rusët po blejnë, nëpërmjet ndërmjetësve, komponentë perëndimorë për dronët e tyre në Dubai. Po blejnë dronë që janë një kopje e përpunuar e Shahedëve iranianë, të njëjtët që u nisën kundër Emirateve dhe vendeve të tjera të Gjirit.