Demokratët që “bleu” Rama dhe PS, nga Partia Demokratike
Në historinë e Partisë Demokratike, largimi nga Sali Berisha nuk ka nënkuptuar gjithmonë largimin nga pushteti. Për disa ka qenë fillimi i një karriere të re politike, për të tjerë rruga drejt një posti ministror, një institucioni shtetëror apo një kandidature me socialistët. Madje, disa prej njerëzve që dikur ishin pjesë e rrethit të Berishës, vite më vonë kanë marrë poste me votat e mazhorancës së Edi Ramës.
Historia nis me themeluesit e PD-së, kalon përmes përçarjeve të vitit 1992, qeverive të Fatos Nanos dhe Ilir Metës dhe mbërrin deri te emërimet e viteve të fundit.
Jo të gjithë janë bërë anëtarë të Partisë Socialiste. Disa kanë krijuar parti që më vonë u bënë aleate të saj, disa kanë hyrë në qeveritë e majta, ndërsa të tjerë janë emëruar në institucione me mbështetjen e socialistëve. Por të gjithë këta emra tregojnë se kufiri mes dy kampeve politike shqiptare ka qenë shumë më i kalueshëm sesa kanë lënë të kuptohet betejat e tyre publike.
Nga themelues të PD-së në ministra të socialistëve
Gramoz Pashko ishte një nga themeluesit dhe figurat më të rëndësishme të Partisë Demokratike. Pas përplasjes me Berishën në vitin 1992, u përjashtua dhe u bë një nga krijuesit e Aleancës Demokratike, e cila më vonë bashkëpunoi me socialistët.
Në të njëjtën rrugë u nis edhe Neritan Ceka, një tjetër figurë e rëndësishme e PD-së së parë. Ai jo vetëm u bë drejtues i Aleancës Demokratike, por në vitin 1997 mori postin e ministrit të Brendshëm në qeverinë e Fatos Nanos.
Perikli Teta, pjesë e grupit të mocionistëve, u largua nga PD dhe më vonë shërbeu si ministër në qeveritë socialiste.
Një histori veçanërisht interesante është ajo e Arben Imamit. Nga nënkryetar i PD-së dhe kundërshtar i Berishës, ai kaloi në Aleancën Demokratike dhe mori poste ministrore në qeveritë e majta. Por rrugëtimi i tij nuk përfundoi aty. Imami u rikthye më vonë te Berisha dhe u bë ministër i Mbrojtjes në qeverinë demokratike.
Preç Zogaj, një tjetër emër i PD-së së fillimeve, iu bashkua mocionistëve dhe më pas shërbeu si ministër shteti në qeverinë e Ilir Metës.
Edhe Arben Demeti ndoqi rrugën nga PD te Aleanca Demokratike, për të përfunduar ministër në qeverinë Meta.
Në grupimin e vitit 1992 bënin pjesë edhe Ridvan Peshkëpia, Teodor Keko, Shahin Kadare, Edmond Trako dhe Afrim Jupi, të cilët u shkëputën nga PD dhe u lidhën me Aleancën Demokratike. Kjo parti do të bëhej më vonë pjesë e aleancave me socialistët, edhe pse jo të gjithë këta emra morën poste qeveritare apo u anëtarësuan në PS.
Nga listat e PD-së te kandidaturat dhe administrata socialiste
Vitet që pasuan sollën një tjetër lloj kalimi, jo më përmes krijimit të partive të reja, por drejtpërdrejt në kampin socialist ose në administratën e drejtuar prej tij.
Paulin Sterkaj është një nga shembujt më të qartë. Pasi kishte qenë deputet socialist, ai u zgjodh deputet i PD-së në vitin 2009, u largua nga mazhoranca e Berishës dhe u rikthye te socialistët.
Dashnor Sula, për shumë vite deputet i PD-së dhe një nga zërat e saj në Parlament, mori në vitin 2026 postin e Inspektorit të Përgjithshëm me vendim të qeverisë Rama.
Në këtë histori hyn edhe Blendi Gonxhja, i lidhur me lëvizjen demokratike të fillimeve dhe më pas me administratën socialiste. Ai drejtoi Drejtorinë e Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, përpara se të bëhej ministër në kabinetin Rama.
Benet Beci është një tjetër emër i lidhur me qeverisjen socialiste. Ai u zgjodh deputet i PS-së në vitin 2021 dhe më pas kryebashkiak i Shkodrës. Megjithatë, për të nuk është dokumentuar mjaftueshëm një anëtarësim i mëparshëm formal në PD, ndaj rasti i tij nuk mund të trajtohet si kalim partiak i provuar.
Nga ministrat e Berishës te votat e mazhorancës së Ramës
Në vitet e fundit, kalimet kanë marrë edhe një formë më diskrete. Nuk është më e nevojshme të ndërrosh parti apo të dalësh në podiumin e socialistëve. Ndonjëherë mjaftojnë votat e tyre për të marrë një detyrë të re.
Ridvan Bode, ish-ministër i Financave dhe një nga njerëzit më të rëndësishëm të qeverive Berisha, u zgjodh në dhjetor 2018 anëtar i Këshillit Mbikëqyrës të Bankës së Shqipërisë, në një Parlament ku shumicën e kishte PS-ja.
Selami Xhepa, ish-deputet demokrat dhe ish-këshilltar i Berishës, u zgjodh në shkurt 2026 në Këshillin Mbikëqyrës të Bankës së Shqipërisë, me 74 vota, kryesisht nga mazhoranca socialiste.
Ndryshe nga ministrat, këto janë poste në një institucion ligjërisht të pavarur. Emërimi me votat e socialistëve nuk i bën automatikisht Bode dhe Xhepën anëtarë apo përfaqësues të PS-së. Por mbështetja parlamentare mbetet një fakt i rëndësishëm i rrugëtimit të tyre pas PD-së.
Majlinda Bregu, ish-ministre e Integrimit në qeverinë Berisha dhe një nga figurat më të njohura të demokratëve, mori më pas drejtimin e Këshillit të Bashkëpunimit Rajonal, një organizatë ndërkombëtare. Kandidatura e saj pati mbështetjen e qeverisë shqiptare të drejtuar nga Rama dhe u miratua në nivel rajonal në vitin 2018.
Një histori ku kundërshtarët politikë nuk mbeten gjithmonë të tillë
Nga Gramoz Pashko te Majlinda Bregu, nga Neritan Ceka te Ridvan Bode, nga Arben Imami te Dashnor Sula, historia e politikës shqiptare është e mbushur me njerëz që kanë ndryshuar kamp, aleatë ose marrëdhënie me pushtetin.
Disa u larguan nga Berisha për shkak të përplasjeve politike. Të tjerë humbën vendin në strukturat apo listat e PD-së. Disa u kthyen përsëri, ndërsa të tjerë gjetën hapësirë në qeveritë dhe institucionet e drejtuara nga socialistët.
Për votuesit, PD dhe PS kanë qenë për dekada dy kampe të papajtueshme. Për një pjesë të politikanëve, historia ka treguar se mes tyre ka pasur gjithmonë më shumë se një derë të hapur.
Dhe, nëse ka diçka që bashkon shumë prej këtyre historive, është se largimi nga Partia Demokratike nuk ka qenë domosdoshmërisht fundi i karrierës. Ndonjëherë ka qenë thjesht fillimi i kapitullit tjetër në pushtet.(VNA)