Belinda Balluku sfidoi SPAK – Dëshmitë e Fiks Fare vërtetuan se masa e “pezullimit nga detyra” nuk u zbatua

Investigimi i transmetuar nga Fiks Fare nuk ngre vetëm një çështje politike për ndikimin që Belinda Balluku mund të vazhdojë të ketë në Ministrinë e Infrastrukturës dhe Energjisë. Ai ngre një çështje shumë më serioze se çfarë ka ndodhur në praktikë me masën e sigurisë “pezullim nga detyra” të vendosur ndaj saj nga GJKKO me kërkesë të SPAK.

Më 19 nëntor 2025, Gjykata e Posaçme vendosi ndaj Ballukut masën “pezullimi i ushtrimit të një detyre a shërbimi publik”, konkretisht nga funksionet e zëvendëskryeministres dhe ministres së Infrastrukturës dhe Energjisë. SPAK njoftoi se masa u ekzekutua më 20 nëntor.

Dhe ligji është i qartë për kuptimin e kësaj mase. Neni 242 i Kodit të Procedurës Penale parashikon se gjykata i ndalon përkohësisht të pandehurit, plotësisht ose pjesërisht, veprimtarinë që lidhet me detyrën publike nga e cila është pezulluar.

Balluku e kundërshtoi masën në gjykatë. Por më 16 korrik 2026, Gjykata e Lartë vendosi mospranimin e rekursit të saj kundër vendimit të Apelit të Posaçëm.

Pra, juridikisht, pezullimi nuk ishte një deklaratë politike dhe as një këshillë që mund të zbatohej sipas dëshirës. Ishte një masë gjyqësore.

Pikërisht këtu merr një tjetër peshë investigimi i Fiks Fare. Nga bisedat e transmetuara prej emisionit, drejtues institucionesh në varësi të Ministrisë së Infrastrukturës flasin për Ballukun sikur ndikimi i saj të mos ishte ndërprerë. Shprehje të tilla si “nëse Bela çon emrin…”, referenca ndaj saj si “shefja”, apo metafora “ushtarët zëvendësohen, mbretëresha jo”, sipas materialit të Fiks Fare, krijojnë perceptimin e një strukture ku ministrja mund të jetë larguar nga zyra, por jo domosdoshmërisht nga mekanizmi i ndikimit.

Nuk bëhet më vetëm fjalë nëse ish-vartësit vazhdojnë ta respektojnë apo ta konsiderojnë figurë me peshë politike. Çështja është se Balluku ka ndërhyrë konkretisht pas pezullimit në emërime, punësime, orientimin e drejtuesve apo vendimmarrjen e institucioneve që më parë kishte nën varësi.

Nëse provohet një gjë e tillë, atëherë SPAK do të kishte përpara një pyetje konkrete juridike: a është ushtruar de facto aktiviteti nga i cili gjykata e kishte pezulluar?

Sepse një ministër nuk ushtron detyrën vetëm duke firmosur dokumente nga zyra e ministrit. Pushteti administrativ mund të ushtrohet edhe përmes telefonatave, mesazheve, orientimeve, rekomandimeve për emërime apo ndërhyrjeve te vartësit. Por që kjo të konsiderohet shkelje e masës së sigurimit, duhen prova konkrete për veprime të Ballukut; deklaratat e drejtuesve të regjistruar nga Fiks Fare, të marra të vetme, nuk e provojnë juridikisht këtë.

Kjo është arsyeja pse materiali i Fiks Fare mund të ketë interes edhe për SPAK.

Kush ka dhënë udhëzime pas pezullimit? Kush ka propozuar emra? A ka pasur komunikime të Ballukut me drejtuesit e institucioneve dhe, nëse po, për çfarë?

Përgjigjet e këtyre pyetjeve do të përcaktonin nëse Balluku e ka shkelur “masën e sigurisë”, dhe kjo do të detyronte SPAK të caktonte një tjetër masë më të rëndë, që çuditërisht ende nuk e ka bërë.