Rama nuk bie, sepse ai e di kush e mban në pushtet

Nga Klementin Mile

Fjala e Ramës në aeroport ishte model i logjikës politike të një lideri në krizë. Rama nuk mbrojti Vlora Hysenin, nuk sulmoi SPAK-un, nuk pranoi fajin. Ai bën diçka më të zgjuar: u distancua, delegoi dhe përmbysi narrativën.

Së pari, distancimi. “Nuk komentoj përmbajtjen e dosjes.” Kjo e shkëput Ramën nga individi i hetuar. Vlora Hyseni nuk është më pjesë e koalicionit të tij të ngushtë, por rast individual. Ky është hapi i parë i çdo lideri që mbijeton: sakrifiko  një pjesë për të shpëtuar të tërën.

Së dyti, delegimi. “Hetimi është çështje ekskluzive e drejtësisë.” Kjo e zhvendos përgjegjësinë te institucionet. Rama nuk mbron, nuk akuzon, nuk bllokon. Thjesht, ai lë procesin të vazhdojë. Ky është sinjali që pret koalicioni i tij: lideri nuk po humb kontrollin, po e menaxhon atë.

Së treti, përmbysja e narrativës. “Korrupsioni po goditet, jo po rritet.” Kjo është lëvizja më e fuqishme. Rama e kthen akuzën në provë të suksesit të tij. Në vend që të mbrohet, ai sulmon. Në vend që të justifikohet, i jep merita vetes. Dhe kjo funksionon, sepse baza e tij e gjerë nuk ndjek dosjen, por narrativën.

Së katërti, mbrojtja e institucionit. Ai kërkon Këshillin e Sigurisë, kufizimin e publikimit të dosjes, mbrojtjen e SHISH-it. Ky nuk është vetëm solidaritet, por kontroll informacioni. Rama e di që sekreti është pushtet, dhe kur del nga kanalet e tij, rreziku rritet.

Së pesti, apeli direkt. “Të dashur bashkëqytetarë.” Rama i drejtohet masës, jo elitës. Kjo është forca e tij: një rreth i vogël besnikësh dhe një elektorat i madh që e shikon si reformator.

Për momentin, Rama mbijeton. Sa kohë që hetimi ndalon te individët, kriza është e menaxhueshme. Po kaloi te marrëdhëniet, gjërat ndryshojnë. Megjithatë, fjalimi i sotëm tregoi se Rama e di këtë. Dhe është përgatitur.