A është Italia gati për luftë me Rusinë?

Nga Paul Valentino

Dje, ministri italian i Mbrojtjes, Guido Crosetto, këmbënguli të përgënjeshtronte gazetën spanjolle El Mundo, e cila, duke cituar burime pranë qeverisë lituaneze, kishte ngritur mundësinë e sulmeve ruse me anije dhe dronë ndaj Italisë, Spanjës dhe Francës.

“Një alarm që nuk i shërben askujt dhe që nuk është konfirmuar”, shkroi Crosetto në një postim në X.

Megjithatë, paralajmërimet që vijnë nga Vilniusi nuk janë thjesht fjalë. Vetëm dje, në atë që mund të konsiderohet një nga paralajmërimet më të qarta të bëra nga një kryeqytet evropian, shërbimet daneze të inteligjencës paralajmëruan për “rrezikun në rritje” që Moska të ndërmarrë një sulm të kufizuar, ndoshta pa shenja identifikuese, duke përdorur të ashtuquajturit “njerëz të vegjël të gjelbër”, si në Krime, kundër një prej vendeve fqinje evropiane.

Në të njëjtën kohë, sipas paralajmërimit danez, Rusia mund të intensifikojë veprimet hibride në territorin e Bashkimit Evropian, “duke përfshirë sulme kibernetike që synojnë shkatërrimin e funksioneve jetike dhe akte sabotimi me një numër të lartë viktimash”.

“Rusia është nën presion, nuk po arrin objektivat e saj dhe për këtë arsye po përpiqet të godasë ata që mbështesin Ukrainën”, shpjegoi ministri danez i Mbrojtjes, Jeppe Bruus.

Ministri Crosetto është një njeri i nderuar dhe thotë gjithashtu se “nuk duhet t’i hedhim benzinë zjarrit”. Megjithatë, vetëm një javë më parë, dy udhëheqës evropianë paralajmëruan popujt e tyre për një kërcënim rus që, sipas tyre, po bëhet çdo ditë e më konkret.

I pari ishte kryeministri polak Donald Tusk. Duke iu drejtuar parlamentit më 17 shtator, në përvjetorin simbolik të pushtimit sovjetik të Polonisë, ai u bëri thirrje deputetëve të përgatiteshin për “prova të vështira”.

Sipas Tusk, nuk bëhet aq fjalë për një “pushtim”, sesa për një kërcënim që paralajmëron diçka serioze dhe për të cilin “duhet të jemi gati”. Në thelb, bëhet fjalë për sulme aksidentale me dronë, të cilat do të ishte e vështirë t’i atribuoheshin Moskës, si ato që tashmë janë regjistruar në Moldavi, Rumani dhe vetë Poloni.

Qëllimi i Rusisë, deklaroi kryeministri polak, është të dobësojë vullnetin e vendeve të NATO-s dhe të demonstrojë kotësinë e Nenit 5 të Traktatit të Atlantikut të Veriut, i cili parashikon mbrojtjen kolektive në rast të një sulmi ndaj një prej vendeve anëtare.

Sigurisht, dyshimi për një alarmizëm të tepruar mund të jetë i kuptueshëm kur deklarata të tilla vijnë nga kryeministri i një vendi pranë Rusisë, një vend që është pushtuar dhe shkatërruar disa herë prej saj dhe që sot ndodhet në vijën e parë të konfliktit në Ukrainë. Por kur alarmi vjen nga Parisi, situata merr një tjetër peshë.

“Natyra e kërcënimit rus po ndryshon”, u tha Emmanuel Macron drejtuesve të të gjitha partive politike më 18 shtator, të thirrur me urgjencë në Pallatin Elize për t’u informuar në detaje mbi gjendjen e sigurisë në Francë.

Sabotazhi, që më parë synonte objektiva publike ose ushtarake, tani duket se po drejtohet ndaj objektivave civile dhe mund të shkaktojë viktima. “Askush nuk është i sigurt”, tha presidenti francez.

Dy ditë më parë, Macron kishte drejtuar një mbledhje të Këshillit të Mbrojtjes kushtuar luftës hibride, pas ndërhyrjeve të koordinuara në disa linja hekurudhore në Holandë dhe pesë ditë pas daljes së pazakontë nga shinat të një treni rajonal në linjën Caen-Rouen, në Normandi. Incidenti u shkaktua nga një shufër hekuri 300 kilogramëshe, e vendosur tërthorazi mbi shina, dhe la 44 persona të plagosur.

Macron nuk ia atribuoi qartësisht Rusisë këto akte, por analiza e tij përputhet me atë të polakëve, danezëve dhe lituanezëve: “Pas kësaj fshihet një dëshirë për të na frikësuar dhe për të minuar përpjekjet tona për të ndihmuar Ukrainën. Pasojat do të jenë të kundërta.”

Çfarë na tregojnë këto deklarata?

Ato paraqesin qartë tezën se, pasi nuk arriti të pushtonte Kievin dhe as të merrte të gjithë Donbasin pas katër vitesh lufte vdekjeprurëse dhe të kushtueshme, Vladimir Putin e ka ngritur përballjen në një nivel tjetër.

Nga njëra anë, ai ka intensifikuar taktikat shkatërruese për ta bërë Ukrainën të pajetueshme dhe për të terrorizuar popullsinë e saj. Nga ana tjetër, është përpjekur të përfshijë drejtpërdrejt Evropën, duke e destabilizuar dhe duke e dekurajuar që të vazhdojë mbështetjen politike, ekonomike dhe ushtarake për Ukrainën, përmes përdorimit masiv të së ashtuquajturës “luftë hibride”.

Zbulimi gjatë kësaj vere i një droni të mbushur me eksploziv në aeroportin e Leipzigut sinjalizoi një pikë kthese në natyrën e kërcënimit rus, aq sa edhe qeveria gjermane, megjithëse katër javë më vonë, doli publikisht dhe akuzoi drejtpërdrejt Kremlinin.

Në përgjithësi, gjatë vitit të fundit janë shumëfishuar fushatat e dezinformimit, krahas sulmeve të hakerëve për të nxjerrë jashtë funksionit sistemet kompjuterike të kompanive private dhe institucioneve publike, zjarreve në magazina, sulmeve ndaj makinave dhe banesave të politikanëve, si dhe akteve të vandalizmit.

Për të gjitha këto raste, Moska mund të pretendojë se nuk ka asnjë lidhje me to. Për më tepër, këto operacione kryhen gjithnjë e më rrallë nga spiunë profesionistë, veçanërisht pas valës së dëbimeve nga vendet e BE-së, dhe më shpesh nga agjentë të jashtëm, persona të zhvendosur, individë që veprojnë vetëm dhe operativë të nivelit të ulët, të cilët menaxhohen lehtësisht dhe mund të paguhen edhe me kriptovaluta.

Por paralajmërimet nga Tusk, Macron, lituanezët dhe danezët tregojnë gjithashtu pabarazinë në mënyrën se si vendet evropiane e perceptojnë kërcënimin rus dhe në nivelin e gatishmërisë për t’iu kundërvënë atij.

Edhe termi “luftë hibride” lë hapësirë për paqartësi në interpretim, e cila herë pas here arrin deri në mohimin e provave.

Italia ka qenë dhe vazhdon të jetë besnike në mbështetjen e Kievit, pavarësisht qëndrimeve të figurave si Vannacci, Salvini dhe Conte. Por a mund të jemi kaq të sigurt se Rusia nuk ka asgjë të rezervuar për ne?

Këtë verë ndodhi një shpërthim në një fabrikë municionesh në Colleferro, një episod që edhe sot mbetet i paqartë. Për më tepër, sipas disa agjencive evropiane të inteligjencës, të cituara nga Financial Times, strategjia e kaosit e Kremlinit parashikon një fazë të re sulmesh në vitin 2027, “që përkon me zgjedhjet në Francë, Poloni dhe Itali”.

Parisi dhe Varshava duket se e kanë marrë mesazhin. Po Italia?

“Corriere della Sera”